To, jak nazywa się kolczyk w nosie, zależy przede wszystkim od miejsca przekłucia, a nie od samego kształtu biżuterii. Najczęściej chodzi o nostril albo septum, ale istnieją też warianty umieszczane wysoko na nosie, na jego grzbiecie lub na czubku. Poniżej porządkuję te nazwy, pokazuję różnice między przekłuciami i podpowiadam, na co zwrócić uwagę przed wizytą w studiu.
Najważniejsze nazwy przekłuć nosa w jednym miejscu
- Nostril to klasyczne przekłucie skrzydełka nosa.
- Septum znajduje się w przegrodzie nosowej i często pozwala ukryć biżuterię.
- High nostril umieszcza się wyżej niż standardowy nostril, bliżej nasady nosa.
- Bridge przechodzi przez skórę na grzbiecie nosa, między oczami.
- Nasallang, rhino i septril to rzadsze, bardziej wymagające warianty.
- Nazwa przekłucia nie jest tym samym co nazwa kolczyka, na przykład labretu, kółka czy podkówki.
Nazwa przekłucia i nazwa biżuterii to dwie różne rzeczy
Najczęstsze nieporozumienie polega na tym, że słowo „kolczyk” opisuje jednocześnie miejsce przekłucia i ozdobę. W branży piercingu rozdziela się te pojęcia. Nostril, septum czy bridge oznaczają lokalizację i sposób wykonania przekłucia, natomiast labret, kółko lub podkówka to rodzaj biżuterii.
Dlatego można mieć przekłucie nostril z labretem, nostril z kółkiem albo nostril z zakrzywionym prętem. To nadal ten sam typ piercingu, choć efekt wizualny będzie zupełnie inny. Kiedy pytam o preferencje, najpierw ustalam miejsce, a dopiero później rozmawiam o kształcie i materiale ozdoby.
W sklepach internetowych można spotkać również określenie „nose ring”. Zwykle oznacza ono po prostu kółko do nosa, a nie konkretny rodzaj przekłucia. Kółko może być założone na przykład w nostrilu albo w septum, więc sama nazwa biżuterii nie mówi jeszcze, gdzie znajduje się kanał przekłucia.
Nostril i jego odmiany należą do najpopularniejszych wyborów
Nostril to przekłucie skrzydełka nosa, wykonane po lewej albo prawej stronie. Właśnie ten wariant większość osób ma na myśli, mówiąc o klasycznym kolczyku w nosie. Jest stosunkowo dyskretny, łatwo dopasować go do codziennego stylu i można zacząć od małej, płaskiej ozdoby.
| Nazwa | Położenie | Najczęstsza biżuteria | Dla kogo |
|---|---|---|---|
| Nostril | Skrzydełko nosa | Labret, kółko, nostril screw | Dla osób szukających uniwersalnego przekłucia |
| High nostril | Wyżej na bocznej części nosa | Labret | Dla osób, które chcą mocniejszego efektu lub kilku ozdób |
| Double nostril | Dwa przekłucia po jednej stronie albo symetrycznie | Dwa labrety lub zestaw labretu i kółka | Dla osób planujących kompozycję kilku punktów |
High nostril nie jest po prostu wyżej założonym kolczykiem
High nostril wykonuje się wyżej niż standardowy nostril, bliżej kości i nasady nosa. Ta różnica ma znaczenie praktyczne, ponieważ miejsce jest mniej elastyczne, trudniej je oczyścić, a dobór długości pręta wymaga większej precyzji. Zwykle stosuje się labret, czyli prosty pręt z płaskim tyłem.
Przekłucie może wyglądać bardzo efektownie w parze z klasycznym nostrilem, ale nie zawsze da się je później wygodnie ozdobić kółkiem. Anatomia nosa ogranicza możliwości, dlatego zdjęcie znalezione w internecie nie gwarantuje, że identyczny układ będzie możliwy u każdej osoby.
Przeczytaj również: Kolczyk w nosie - Nostril, Septum? Wybierz mądrze i bez problemów!
Mantis i double nostril tworzą bardziej graficzny efekt
Double nostril oznacza dwa przekłucia w obrębie skrzydełek nosa. Mogą znajdować się po jednej stronie albo tworzyć symetryczną kompozycję. Mantis to z kolei para przekłuć umieszczonych wysoko, bliżej wewnętrznych kącików oczu. Są bardziej dekoracyjne, ale wymagają bardzo dokładnego wyznaczenia punktów.
Septum, septril i nasallang nie oznaczają tego samego
Septum to przekłucie przegrody nosowej, zwykle prowadzone przez cienką tkankę pod chrząstką, nazywaną przez piercerów „sweet spot”. Prawidłowo wykonane nie powinno przechodzić przez twardą chrząstkę. To ważne, bo nisko wykonane lub źle ustawione septum może długo boleć, krwawić i być trudne do zagojenia.
W septum najczęściej zakłada się podkówkę, kółko z kuleczkami albo retainer. Retainer jest dyskretną biżuterią pozwalającą czasem ukryć przekłucie, na przykład w sytuacji zawodowej. Nie oznacza to jednak, że świeże septum można dowolnie obracać lub chować bez konsultacji z piercerem.
| Rodzaj | Jak przebiega | Poziom trudności |
|---|---|---|
| Septum | Przez cienką tkankę przegrody nosa | Średni, zależny od anatomii |
| Nasallang | Przez oba nozdrza i przegrodę, zwykle jednym prętem | Wysoki |
| Septril | Z rozciągniętego kanału septum do dolnej części nosa | Bardzo wysoki |
Nasallang łączy dwa przekłucia nozdrzy i kanał przechodzący przez przegrodę. Z zewnątrz może wyglądać jak długa sztanga przechodząca przez całą szerokość nosa. To nie jest rozsądny wybór na pierwszy piercing, ponieważ wymaga dobrego planowania, odpowiedniej anatomii i doświadczonego wykonawcy.
Septril jest jeszcze bardziej specjalistyczny. Najczęściej korzysta z wcześniej rozciągniętego septum, a biżuteria wychodzi przez dolną część nosa. Jeśli ktoś używa tych nazw zamiennie, prawdopodobnie nie rozróżnia klasycznego septum od zaawansowanych modyfikacji.
Bridge i rhino zmieniają wygląd całej twarzy
Bridge to poziome przekłucie skóry na grzbiecie nosa, zwykle między oczami. Nie przechodzi przez kość ani przegrodę, lecz przez tkankę powierzchniową. Z tego powodu jest zaliczane do przekłuć powierzchniowych i ma większą skłonność do migracji, czyli stopniowego przesuwania się kanału w stronę powierzchni skóry.
Do bridge najczęściej dobiera się prostą sztangę. Jej długość musi uwzględniać początkową opuchliznę, ale nie może być przesadnie duża, bo wtedy łatwo zahaczyć biżuterią o ubranie lub okulary. Ten wariant wygląda wyraziście, lecz nie każda anatomia nosa pozwala wykonać go stabilnie.
Rhino, nazywany też vertical tip, przebiega pionowo przez czubek nosa. Zwykle widoczne są dwa zakończenia biżuterii, jedno nad drugim. Jest to mocna wizualnie modyfikacja, dlatego przed zabiegiem dobrze obejrzeć twarz z profilu i sprawdzić, czy taki układ rzeczywiście pasuje do codziennego wizerunku.
Bridge i rhino wymagają większej ostrożności niż klasyczny nostril. Jeśli skóra robi się coraz cieńsza, biżuteria zaczyna prześwitywać albo otwory wyraźnie zmieniają położenie, nie należy czekać, aż problem sam minie. Wczesna konsultacja z piercerem może ograniczyć bliznowacenie i niepotrzebne podrażnienia.
Jak dobrać biżuterię i przygotować się do przekłucia
Na świeże przekłucie najczęściej wybiera się tytan implantacyjny, na przykład zgodny z normą ASTM F-136, albo inne materiały zaakceptowane przez profesjonalnego piercera. Liczy się nie tylko metal, lecz także gładkość powierzchni, właściwa długość i sposób wykonania gwintu. Tania ozdoba z nieznanego stopu może wywołać podrażnienie nawet wtedy, gdy początkowo wygląda atrakcyjnie.
Do nostrila zwykle najlepiej sprawdza się labret lub specjalny nostril screw. Kółko bywa wygodne dopiero po wygojeniu, ponieważ na początku może poruszać się w kanale i zwiększać podrażnienie. W septum częściej stosuje się podkówkę albo kółko, a w bridge i nasallang prostą sztangę dopasowaną do anatomii.
- Nostril goi się orientacyjnie od 4 do 6 miesięcy, choć pełna stabilizacja może potrwać dłużej.
- Septum często potrzebuje około 2 do 4 miesięcy, jeśli zostało wykonane w odpowiednim miejscu.
- High nostril i bridge mogą wymagać około 6 miesięcy lub więcej.
- Nasallang, rhino i septril należy traktować jako projekty długoterminowe, których nie da się ocenić jednym sztywnym terminem.
Podczas gojenia przemywam okolice wyłącznie zgodnie z zaleceniami studia, zwykle jałowym roztworem soli fizjologicznej. Nie obracam biżuterii, nie smaruję kanału przypadkowymi maściami i nie zmieniam ozdoby tylko dlatego, że opuchlizna zeszła po kilku dniach. Brak bólu nie zawsze oznacza pełne wygojenie, bo kanał może nadal pozostawać delikatny wewnątrz.
Przekłucie powinno być wykonane jednorazową igłą w profesjonalnym studiu, po ocenie anatomii i omówieniu biżuterii. Pistolet nie daje takiej kontroli nad miejscem i urazem tkanki, dlatego przy piercingu nosa nie jest rozsądnym rozwiązaniem.
Najprostszy wybór nie zawsze oznacza najłatwiejsze gojenie
Jeżeli zależy mi na dyskretnym efekcie i dużej liczbie możliwości stylizacji, wybrałbym nostril. Jeśli ważniejszy jest charakterystyczny wygląd oraz możliwość czasowego ukrycia ozdoby, ciekawszym rozwiązaniem będzie septum. High nostril, bridge i rhino traktowałbym jako świadome decyzje estetyczne, a nie przypadkowe zamienniki klasycznego przekłucia.
Przed wizytą dobrze przygotować trzy informacje: gdzie ma znajdować się ozdoba, jaki efekt ma dawać z przodu i z profilu oraz czy w pracy lub szkole trzeba ją czasem ukryć. Dobra nazwa przekłucia ułatwia rozmowę z piercerem, ale ostateczne słowo zawsze należy do oceny anatomii i bezpiecznego planu wykonania.
Jedna nazwa może prowadzić do kilku różnych stylizacji
Najważniejsza zasada jest prosta: najpierw rozpoznaj miejsce przekłucia, a dopiero później wybieraj konkretny kolczyk. Nostril, septum, high nostril, bridge, rhino, nasallang i septril różnią się nie tylko wyglądem, lecz także trudnością wykonania, rodzajem biżuterii i czasem gojenia.
Jeśli nie znasz właściwej nazwy, wystarczy pokazać piercerowi zdjęcie i opisać oczekiwany efekt. Kompetentna osoba dopasuje termin do anatomii, zaproponuje bezpieczny materiał i uprzedzi o ograniczeniach. Najlepszy piercing to nie ten najbardziej skomplikowany, lecz ten dobrze zaplanowany i dopasowany do twarzy oraz codziennego życia.
